 |
...kenarköşe |
|
...kenarköşe |
| An Yarının sesini duymalı dedi içinden biri. Evet bunu hemen yapmalı diye yineledi öteki. Tartıştıklarını sandıkları yarının belirsizliği miydi? Yoksa yitip giden anın ahmaklığını doyasıya mı yaşadılar?Usta ısrar etti: Sok elini deliğe korkmadan gizlice. Birbirlerine baktılar, gördükleri bir çift anlamsız bakan gözlerinin iriliği. Yarın bakarız dedi biri içinden. Öteki yineledi: Yarın bakarız. Usta, ahmaklığın büyüklüğünde çırak olmaya karar verdi. Vazgeçmemeli dedi içlerinden biri: Haydi sokun elinizi. Yarın sokarız diye yineledi ikili. Yarın hiç olmadı ve olmayacaktı ve bunu ustadan başkası
bilmiyorken, delikte varolanı bilemeden yarının sesini duymalı dedi ikisi birden.
Birbirlerini içmişlerdi her gün damla damla yudum yudum. İçtiklerinin
ahmaklıklığında Usta’nın gözyaşları dinmedi. Her gün ölenlerin
zavallılığını bir gün ölecek olanın anlatması ne zor idi. An hiç dönmemecesine
çekip gitti. Usta, ikisi ve delik boşlukta asılı kaldılar. Yarının sesi belki
deliktedir dedi içlerinden biri. Haydi sokalım elimizi diye bağırdı öteki. Yarının
belirsizliği, geçmişin griliğinde küçük ellerini deliğe soktular.
Geçti, an çoktan son sigarasını içip gitmişti...
|