birikinti

...kenarköşe

Bir his
 
yazmak zor artık
ağlamak bir o kadar kolay
unutmak yok artık
unutulmak çok daha kolay
unutulmak mı sevgiler?
yalanlara gerçek dendi sessizce
içten kopan çığlıklar duyulmadı bile...
yağmur damlasını sevmek bir o kadar gerçek,
bir o kadar sessiz...
hayaller çoğaldıkça, pişmanlıklar arttı...
insanlar çoğaldıkça, gerçekler azaldı...
mor bir gökyüzü ilerde,
sesizliği dinletiyor tüm sakinliğiyle...
hafifi bir sis yağıyordu sakince,
hafifi bir sis... çok hafif...
bir yağmurun alnımda parçalanışıyla yaşamaya başladım ben...
gökyüzünün ağlamasıyla barıştım ben...
şimdi ise sessiz bir his var etrafta...
sessiz bir his... çok sessiz...
 
Neslihan Şahinkaya
10/06/2000
birikinti