 |
...kenarköşe |
...şimdi üzerimde sürünen birkaç damla duman, havadan ağır, tenimde küçük zevk çukurları açarak akıyor...nereye bilmiyorum...bildiğim söylediklerim...saf zevkin sarhoşluğu...gözlerim açılamayacak kadar kör...ellerim kaygan...serbest düşüş gibi...düşecek toprak olmayan...havanın üstüne düşsem...bulutlar da üstüme...neden olmaksızın...yerçekiminin yok oluşu...kafamda...ve kalbimde...onun içinde ve benimle birlikte düşen hücrelerimde...hep beraber düşelim...dünya hala dönerken...yatay...o kadar uzak olsun ki tüm maviler, kırmızılar onu özlesin...karışmak için içine...tutunayım bir kırmızıya...düşelim birazcık maviye...hayallerim yüzgeçlerini geniş geniş açmış gidiyor...ben hala sabit...düşmek için fazla homojen bir dünya...düşmek için fazla heterojen bir ben...
|
|