birikinti

...kenarköşe

 

Doğa

Kırmızı bir güne uyandım. Penceremde haykıran bir bahar...Gözlerim
kan çanağı. Uykusuzluğun getirdiği surat ifadesi..Su çarptım yüzüme ve ayılmayı bekledim. Gün ışığı alıyor gözlerimi. Alışık değilim böylesine canlı bir baharın, böylesine almasını beni içine... Haykırıyor her bir tanesi -baharın güzellikleri-haykırıyor! Mutluluk, neşe ve huzuruz biz diye şarkı söylüyor otlar. Gardrobumdan seçtiğim renkler sarılı, yeşilli..Uyum sağlamak istiyorum dış dünyaya...

İçimdeki karanlıklar, kırmızıya boyanmalı. Kırmızı,sarıya çalmalı... Alaimsema... Yediverenler açmalıyım.Hakediyorum baharı. Örtülmüş gri perdeler aralanmalı, renklere bürünmeli siyahlar.. Bahar beni içine çekmeli. Kelebeğin o narin kanadında ömrü kadar dolaşmalıyız. Konarak bir köpeğin burnuna, dalga geçmeliyiz hayatla..

Sebepsiz akan yaşlarım bir çiçeğe can vermeli. Kızgınlıklarım gökgürültüsü olmalı doğaya. Umutlarım gökkuşağı, mutluluklarım kocaman bir güneş! Faydalı olmalıyım dış dünyaya. Elma yavrum olmalı, ağaç kocam. Doğa olmalıyım belki de, koskoca bir doğa...

 

Melis Zararsız
blossomel@gmail.com

31/08/2000

birikinti