fanus
- Kordon boyunda yürürken
Uzakları düşlerim.
Denize atarım tüm özlemlerimi
Güneş eritir umutlarımı yavaş yavaş
Benliğime yenik düşer gururum
Geceyi beklerim özlemle
Gece tüm acılara gebedir
Geçmişin gölgesine sığınırsın.
Sessizliğin içinde
- Bütün şehir karanlığa bürünür
Düşüncelerinde sadece bir o olur
- Bir de sen.
Dinlersin yüreğinin sana anlattığını
Dinlersin de kalırsın öylecene, yine de
O fanusun içinden çıkamazsın bir türlü
Yorulursun hep
Geçmişe doğru itilmekten
Gözyaşların karışır geceye
Korkarsyn yalnızlıktan
En önemlisi de
onsuzluktan korkarsın.
Ama bilirsin biteceğini
- her şey gibi
Bir gün onun da bilirsin gideceğini..
Alışırsın ya da alıştığını sanırsın
- bu gidişlere...
- fierce
- 26/03/2000
|
