birikinti

...kenarköşe

Tuhaf Bir Gün

Bugün tuhaf bir gündü. Sabah kalkar kalkmaz mutfağa gittim. Bir kibrit, bir çakmak aldım. Kibriti
yaktım. Ağzıma soktum. Çok sıcaktı. Ağzımın içi yandı. Tıpkı çocukluğumdaki gibi: ACI. Dozu aynıydı. Sonra annem geldi. İlkokulda, eşyalarını çaldığım çocukların annelerinin evi aradığı zamanlardaki gibi, yine bağırmaya başladı. "Çabuk ilaçlarını al" dedi. "Tamam" dedim. Hapları avucuma aldım. Her zamanki gibi pencereden aşağı attım. Suyu da döktüm. Gülümsedim. Sağlarıma baktım. Gerçekten çok uzun olduklarını fark ettim. Tırnaklarıma baktım. Onlar da uzundu. Demek ki piyano çalmayalı uzun süre olmuştu.

Sabahın erken saatleriydi. Sokağa çıktım. Adamın biri başıboş bir köpeğe elindeki sopayla vuruyordu. Köpeğin gözlerine bakıtm. Apartman boşluğuna koştum, hüngür hüngür ağladım. Eve döndüm. Babam yeni kalkmıştı. Sarılmak istedi. Elimle ittim. Küçük bir kızken, bana tecavüz edeceğini sanırdım. Öpmeye çalıştı. Annem "sarılsana babana" dedi. Midem bulandı. Odama kaçtım. Tekrar yatağa girdim. Dalmaçyalı köpeğime ve kedime sarıldım. Kafamda "Climbing Up The Walls" çalmaya başladı. Gitar solosu bana yine müthiş bir acı verdi. Thom Yorke'un delice çığlığı kafamda yankılandı: "Climbing up the waaaalls, the waaaalls..." Başımı yastığın altına soktum.
sullengirl
03/04/2000

birikinti