...kitap

Gönülçelen, J.D. Salinger

"Ben biraz kacigim galiba. Galiba degil, gercekten kacigim. Yikanma odasina giden yolun tam yarisinda, barsagima kursun saplandi diye tutturdum. Pezevenk Maurice beni yumruklamamis, karnima bir el ates etmisti. Simdi de, sinirlerimi yatistirmak, saldiriya gecmek icin yikanma odasina gidip bir bardak viski icecektim. Durum iyice canlaniyordu gozlerimin onunde: giyinmis olarak yikanma odasindan cikiyorum. Otomatik tabancam cebimde. Hafifce sallaniyorum. Asansore binecegim yerde, merdivenden iniyorum.

Arasira, merdivenin korkuluguna tutunuyorum, agzimdan kan siziyor. Iki elimle midemi bastirmisim, parmaklarimim arasindan kan damlaya damlaya birkac kat iniyor, asansoru cagiriyorum. Daha kapiyi acar acmaz, Maurice elimdeki otomatik tabancayla beni gormus, korkunun verdigi o tiz, titrek sesle canini bagislamam icin yalvarmaya basliyor. Ama gene de ustune ates ediyorum herifin. O kocaman killi midesine tam alti kursun. Otomatik tabancami asansor bosluguna firlatiyorum, firlatmadan once de parmak izlerimi siliyorum ha! Sonra da surune surune odama cikiyorum, telefonla Jane'i cagiriyorum. Jane hemen geliyor, yarami sariyor. Cok aci duymayayim diye de yanmis bir cigara tutusturuyor agzima.

Allah kahretsin bu filmleri. Insani ne durumlara dusuruyor.

Bir saat kadar kaldim yikanma odasinda, sicak suya gomuldum. Sonra yataga girdim. Uzun surdu uyumam -yorgun bile degildim- ama sonunda dalmisim. Gercekte, istedigim tek sey kendimi oldurmekti. Pencereden atlayayim diyordum.

Yere duser dusmez uzerimi orteceklerini bilsem atlardim da. Bir suru budala serserinin beni ezilmis gormelerini istemiyordum."

Yazar J.D.Salinger. John Lennon'i olduren adamin elinde iste bu kitap vardi, Gonulcelen "The Catcher in the Rye". Lennon'a kitabi imzalamasi icin uzatmisti. Olay sonrasi iste sirf bu yuzden kitabin populerligi daha da artti. Katilin psikolojisinde herhangi bir etkisi olup olmadigi dusunuldu. Kitap boyle bir etki yaratacak icerikte degildi belki ama bircok kisinin duygularini yansittigi gercekti. Ikinci Dunya Savasini izleyen yillarda 1951'de yazilmis ve ozellikle Amerikan gencliginin icinde bulundugu atilgan, cesaretli ama bir o kadar da caresiz durumu ve devlet olarak superguc olmanin genclerde yarattigi karmasayi, sanciyi anlatiyor.

16-17 yaslarinda bir cocugun agzindan yazilmis. Dersleri kotu oldugu icin yatili okuldan atilmasi, arkadaslariyla ve ailesiyle yasadiklari o kadar icten yazilmis ki.. Gercekten henuz cocukluktan cikmis kafasi o kadar karisik bir gencin durumunu hic abartisiz ve dil oyunlarina girmeden anlatiyor. Cok kolaylikla okunan bir kitap, sizi cumleler icinde bogmayacak, cocukken dusunduklerinizi animsatacak. Ama iste carpici yani sanirim burda. Siz kitabi sular seller gibi okuyup, sayfalari zorlanmadan cevirirken farkina varacaksiniz, aslinda hazmetmesi o kadar da kolay bir kitap degil.

Gonulcelen'i okuduktan sonra benim gibi Jerome David Salinger'in diger kitaplarini da merak edeceksiniz. Gonulcelen'den sonra 9 Hikaye'yi aldim, ismi gibi 9 ufak hikaye'den olusan bir kitap. Yapi Kredi Yayinlarindan cikmis, ama orjinal ingilizcesini de bulmak mumkun. Gonulcelen ise Can Yayinlarinda.

Iyi okumalar...

darc

1998