...kitap

Derilerinizi Yüzeceğim, Boris Vian

 

1920 dogumlu Fransiz yazar Boris Vian bir muhendis, yazar, sair, caz trompetcisi, sarki sozu yazari ve sanat yonetmeniydi. 1947 yilinda ilk romani Mezarlariniza Tukurecegim, Fransa'da yayimlandiginda ahlaka aykiri oldugu gerekcisiyle polis tarafindan toplanmisti. 39 yasindayken yine ayni romanin film uyarlamasini seyrederken kalp krizinden öldü.

 

Vernon Sullivan, Mezarlariniza Tukurecegim, Derilerinizi Yuzecegim, Ve Butun Cirkinler Oldurulecek, Kizlar Farkina Varmiyor romanlarinda kullandigi imza. Vian bu romanlarinda kendini Ingilizceden Fransizcaya ceviren olarak tanitmis.

 

Olcay Kunal'in oldukca basarili cevirisiyle Mitos Yayinlarindan cikan Derilerinizi Yüzecegim'de Vian kendisini zenci sanan bir bar fedaisinin hikayesini anlatiyor. Dan zenci kani tasidigina inanmaktadir ve goruntusu bir beyaz gibidir, zencilerden nefret eder, beyaz bir kadinla evlidir ama zenci soyundan geldigi fikri surekli beynini mesgul eder. Birgün kendisini kardesi olarak tanitan bir zenciye yardim etmek zorunda kalir ve olaylar kontrolunden cikmaya baslar, zenci kadinlarla beraber olur ve artik esiyle birlikte olamaz.Tüm olanlari temizlemek istedigindeyse artik cok gectir, birkac kisiyi ortadan kaldirmistir bile. Siddet, cinsellik, ölüm ve bir miktar espriyle oldukca cilgin bir roman. 1948'de yayinlandigindan yine ortaligi birbirine katmis.

 

Vian kitabi elestirmenlere yonelik bir sonsozle noktalamis.

 

"Elestirmenler, sizler birer dangalaksiniz! Kendi hakkinizda konusmak istiyorsaniz eger, itiraflarinizi yazin ve Selamet Ordusuna girin. Ama halki, okurlari rahat birakin, o yuce fikirlerinizle bogmayin onlari ve kirk yilin basi bir ise yarayin. Lutfen biraz yansiz elestiri yapin artik. Sonra gec kalmis olabilirsiniz. Tehlike icindesiniz."

 

Derilerinizi Yüzecegim'den...

"Onlara yakIastim ve kadina kalkmasi icin yardim ettim. Herife gelince, koltukaltlarindan kavradim ve ayaga kaldirdim. Agir degildi. Yine eften puften, tuysiklet bir herif.

 

- Sagol sekerim, dedi herif bana.

Bunun uzerine kadin aglamaya basladi.

- Ona sekerim deme, dedi kadin. Senin sekerin benim.

- Elbette sekerim, dedi adam.

- Evinize donmek istemez miydiniz? diye teklif ettim.

- Hayir, dedi adam. Tabii ki isterim.

- Arabaniza kadar gotureyim sizi, dedim. Ne renk?

- Oh... Orada. . dedi herif belirsiz bir hareketle boslugu supururcesine.

- Harika, dedim. Onu bulacagiz. Gelin bakalim kuzularim.

Kadin koluma asiliyordu.

- Guclusunuz ha? dedi kadin.

- Ben ondan daha gucluyum... dedi adam.

Daha ne yapacagirni dogru durust kestiremeden, mideme hatiri sayilir bir yumruk atti. Hiyar bir deri bir kemikti, ama yine de soIugum kesilmisti.

- Haydi, haydi, dedim.

Her ikisini de kolundan yakaladim; ve herifinkini biraz siktim. Beti benzi atti. Yesillesti.

- Gelin, diye tekrarladim. Uslu usin evinize doneceksiniz."

darc

11/02/1998