|
|
|
Daha önce dinlemediğiniz birşey bu. Birşeye benzetmeye çalışmayın ve kendinizi bırakın, ya çok sevecek ya da sıkıntıdan patlayıp benden nefret edeceksiniz. Ben aylardır sıkılmadan dinliyorum, ta ki geçtiğimiz Eylül ayında Antony and the Johnsons herkesi şaşırtıp da İngiltere'nin Mercury en iyi albüm ödülünü aldığından beri. Bu duruma en çok şaşıran da en büyük favori Kaiser Chiefs olmuştu. Ödül anonsu sırasında biraz sonra sahneye çıkıp neler söyleceklerini düşünürken, ödülün İngiltere'de doğmuş ama senelerdir Amerika'da yaşayan büyük cüsseli, gotik görünümlü, garip sesli ve amerikan aksanlı bu adama verilmesi hayallerinin kafalarında büyük bir sesle patlamasına yol açmıştır herhalde... Ama önce bir dinleyin ve sonra karar verin. Piyanosu kadar harika vibratosuyla sesini de bir enstrüman gibi kullanıyor Antony. Ses olarak en çok Nina Simone, Billi Holiday gibi şarkıcılardan etkilenen Antony'nin en sevdiği sanatçılar arasında ise Marc Almond, Boy George ve Lou Reed var. Ve albümde de bazı dostlarına parçalarında yer vermiş; Boy George'la düet yaptığı You Are My Sister ve Rufus Wainwright'ın söylediği ve malesef çok kısa olan What Can I Do gibi. Albümdeki bütün şarkılar tek tek çok anlamlı ve duygu yüklü, korkular, yaşanmamış aşklar, çaresizlikler, arayışlarla dolu. Hope There is Someone'da 'Işık ve hiçlik arasındaki o orta yerden korkuyorum' diyor Antony ve daha böyle nice güzel dizeler var tüm şarkılarda. V for Vendetta filminde V ile Evey'nin o kısa dans sahnesinde arkada çalan parça ise albümün en güzel parçası Bird Gurhl. Bir eleştirmenin dediği gibi, bu şarkıyı dinlediğinizde içinizde birşeyler kıpırdamıyorsa taşsınız. Taş olmak istiyor musunuz? : )
|
