|
|
albüm bilgi:
|
Ortalamanın altında bir fiziksel güzellik - Ve dünya üzerinde pek az insana nasip olmuş inanılmaz bir vokal yeteneği: İşte size Björk. 20 yıllık müzik kariyeri boyunca hardcore'dan operaya ve metale kadar pek çok uç noktada müzikle ilgilendi Björk. Solo çıkışını yaptığı 1993 yılındaysa tarzını artık hemen hemen oturtmuştu. Yaptığı müzik kimilerine göre saçma, kimilerinceyse de "hayat için gerekli" idi. Bazıları ona, Goldie ile birlikte drum'n'bass'ın öncüsü dedi. Herneyse. Yaptığı müzik güzeldi ve sesi muhteşemdi. Ve sanırım bunlar yeterince iyi iki özellik bir müzisyen için. 1993'teki ilk albümü "Debut" ve iki yıl sonra çıkardığı "Post"un yanısıra, (ki tarihe adını altın harflerle yazdırmış iki albümdür her ikisi de, özellikle ikincisinin kalbimizde çok ayrı bir yeri vardır) "Homogenic", "Telegram" ve "Selmasongs" azizenin takip eden yapıtlarıydı. Son Björk albümü "Vespertine" için ne söylenebilir? İyi bir albüm, evet. Deneysel. Ve bence kadınsı. Evet, evet, en doğru tanım bu olacak galiba "Vespertine" için: Kadınsı. Sözleri daha önce hiç bu kadar dişi olmamıştı Björk'ün. Tanrım... 'Pagan Poetry'de I LOVE YOU I LOVE YOUUUU diye bağırırken dinlemelisiniz onu. Etkileyici. Çok etkileyici. Beklediğim gibi bir albüm "Vespertine". Bir "Post" değil belki ama, kolay tüketilip unutulacak bir çalışma da değil kesinlikle. Kadınsı bir albüm dediğim gibi; saf ve beyaz. Ürkütücü derecede bağlı. Tek tek şarkı saymak istemiyorum, şunun sözleri enfes, bunun melodisi çok hoş gibi. Bu Björk'e bir hakaret olur bence. Björkseverlerin tereddütü olmasın, alsınlar. Björkbilmeyenler ise yanına pek yaklaşmasınlar.
|
