 |
...müzik |
|
...müzik |
 |
Hani Lavinya vardir. Güzel siirleri sarki yapmak riskli bir is. Siirin güzelliginin altinda ezilip gitme ihtimali olunca... Ama Lavinya siyirmisti bu riski. Iste o günden sonra ilk defa yeni albümüyle rastladim Düzagac'a. Hep demisimdir, bir albümün kalitesi kapagindan bile bellidir diye :) Eh iste bu albümün de kapagi yanda gördügünüz gibi. (Yanliz sol alt taraftaki logolar gereksiz yere mahvetmis ortaligi) Kesif anlaminda satin aldigim cd'yi gayet hos ve dinlenebilir buldum. Düzagac albümü Mazhar Alanson'a ithaf etmis.
Mazhar Fuat Özkan sound'unu bolca hissediyorsunuz tüm albümde. Bunu bir güvence olarak da alabilirsiniz. Yani sürpriz yok, tanidik ve sevdik melodiler... CD kitapciginda Köprüden Önce Son Cikis'in anlami üzerine birkac cümle -pardon 3 paragraf- yazilmis. Aslinda ne kadar rahatsiz edici bir cümle oldugunu siz de hissetmissinizdir. O son cikisi kullanmayacak olsaniz bile, "acaba" diye içinizden mutlaka geçmistir. O kocaman kural karsinizda sevimsizce durur bir an. Ve... Artik cok geçtir, köprüdesiniz... Uzaktaki sevgililer, pismanliklar, uykusuzluklar, umutlar ve yollar üzerine çesitlenmis siir ve bestelerin biri haric tümü Düzagaç'a ait.
|