...müzik

Sarkilar:
The Everlasting Gaze
Raindrops + Sunshowers
Stand Inside Your Love
I Of The Mourning
The Sacred And Profane
Try, Try, Try
Heavy Metal Machine
This Time
The Imploding Voice
Glass And The Ghost Children
Wound
The Crying Tree Of Mercury
With Every Light
Blue Skies Bring Tears
Age Of Innocence

Patlayan balkabakları geri döndü. 90lı yillarin Nirvana ve Radiohead ile birlikte en basarili gruplarindan biri olan Smashing Pumpkins, 5. stüdyo albümleri "MACHINA / The Machines Of God" ile dinleyicilerini kesinlikle tatmin etmeyi basariyor.

 

Özellikle "Siamese Dream" ve "Mellon Collie And The Infinite Sadness" ile genis kitlelerce taninan grubun bir önceki albümü "Adore" bazi elestirmenlerce beğenilse de, grubun hayranlarini genelde hayalkirikliğina uğratmisti. "Adore"da grubun tarzi gotik new wave'e doğru kaymisti. "MACHINA..."da da gotik bir amosfer var, ama new wave tinisindan uzak. Zaman zaman "Siamese Dream" günlerindekinden daha sert sarkilara bile rastlamak mümkün (bknz. ilk single "The Everlasting Gaze").

 

Albümün geneli içinse özellikle su kadarini söylemeliyim: Pumpkins yine muhtesem bir atmosfer yaratmayi basarmis. Dinledikçe daha çok seveceğiniz bir albüm "MACHINA...", ve bence bir klasik olmaya aday. Grup her zaman Pavement ile kiyaslanmisti, bu albümdeki soundlari da Pavement'a oldukça yakin. Albümde ilk basta göze çarpan besteler "Try, Try, Try", "Wound ve "The Crying Tree Of Mercury". Pumpkinler en iyiyi ise en sona saklamislar: "Age Of Innocence".

 

Bundan yaklasik üç yil kadar önce ünlü Amerikan müzik dergisi Spin, Billy Corgan'i Trent Reznor ile birlikte günümüzün en önemli müzisyeni olarak göstermisti. Ne kadar hakli olduklarini simdi daha iyi anliyoruz.

 

Hower

20/04/2000