 |
...müzik |
|
...müzik |
 |
80'lerin basinda Wild Bunch olarak kurulan Bristol'lü grup daha sonra Massive Attack adini aldi. Dönemin en hipnotik, yenilikci, sinematik, melankolik soul, hiphop, rap, reggea ve elektronikayi sentezlemis müzigini yaptilar. Neneh Cherry'nin de katkilariyla studyoya girdiler. Blue Lines albümlerindeki Shara Nelson vokalli Unfinished Sympathy hala birçok kisi tarafindan tüm zamanlarin en iyi parcalarindan kabul ediliyor. Önce Ingiltere'de 90'larin müzigini ilan eden Massive Attack sonraki yillarda Amerika'da da etkilerini gösterdi. Gruptan ayrilan Tricky solo albümleriyle ve Geoff Barrows da Portishead'i kurarak seslerini duyurdular. Angel'la albüm girisi yapiliyor, tam bir ironi cünkü albümün meleklikle pek bir ilgisi yok. Kopuk kopuk ritmlerle baslyan Angel gittikce artan gitarIa devam edip yine kopuk kopuk bitiyor. Risingson'la olaya giriyorsunuz bir nevi. Üç kafadarin sirayla vokal yaptigi parcada yine gitar agirlikli fakat kafa ütülemeyen cinsten. Inertia Creeps'in ritmine dikkat edin. 3D'nin de bir röportajda belirttigi gibi Türk müziklerinin gücünü ve yakaliyilicigini vurgulamak istemis -bir monotonluk söz konusu gerci ama kaptirinca anlamiyor insan tabii-. Cocteau Twins kizi Elisabeth Fraser bu sefer karsimiza daha az bagiran bir vokalle cikiyor ki bu rahatlatici sayilir. Massive Attack'le çalistigini duyunca biraz endiselenmistim demek ki atmosfere uyum saglamis, pek de güzel olmus. Black Milk ve Tear Drop'taki Fraser vokali nerede duracagini iyi biliyor. Group Four'da ise Robert Del Naja (3D) ile 8 dakikalik bir duet yapiyorlar. Bildiginiz tüm karanlik albümlerden çok daha karanlik hatta bir kösede sakladiginiz isiginizi da bulup söndürebilir. Yer yer The Cure ve The Velvet Underground sample'lariyla karsilasiyorsunuz. Albümün yapilisi esnasinda bircok kere kopma noktasina gelen grubun soyledigine göre Mezzanine'nin bu yüzden 3-4 tane versiyonu varmis. Kötü ve hüzünlü birseylere bulasmak istiyorsaniz Mezzanine.
|