![]() |
darc ile birbirimize yeni muzik ufuklari acma
cabasinda, iki zor begenen insan olarak, benim onun uzerindeki Amos, McLachlan
basarilarim, maalesef onun benim uzerimde gerceklesmeyen Verve ve Tindersticks
denemeleriyle beni onde goturuyordu. Amerikada radyado calistigim icin elimin altinda bir
cok cd var, ancak bana avrupada yeni duyulmaya baslayan siki bir grup etki yapabilirdi. Ve
darc en akillica kartini Placebo ile oynadi. Placebo, vokalist/gitarist Brian Molko, bass Stefan
Olsdal ve davulda Robert Hewitt'den olusuyor. En komplikesi Molko olmak uzere hepsinin
cinsel tercihleri birbirinden farkli, ilginc bir ucgen olusturuyorlar. 1996 yilinda
cikardiklar ilk albumleri Placebo ile Ingiltere'de 200bin satmalarina ragmen Amerikaya
import gelen albumleri ancak 2bin tane satabilmis. Albumun tamamini cekmemisti bana darc
acikcasi, ama kasedin basina koydugu "I know" sarkisini gecebilmem bir
haftami aldi diyebilirim. Genel olarak bakarsak, ilk Placebo albumu, kimlik arayisinda
Therapy? mi, New order mi, Cure mu diye dusunen bir grubun zayif bir denemesiydi. Tabii, coktan hafizamdan Placebo silinmisti, ne de
olsa yine ben ondeydim, cok guzel de olsa tek sarkilik gruptu gozumde. Yaklasik bir ay
once radyoda bir arkadasim, cok guzeeel diyerek bir single tutusturdu elime. "Pure
Morning". Bizim radyoda tam kesfedemeden, daha albumu Amerikada cikmamis Placebo bu
sarkiyla Amerikan kolej radyolarinda patladi. Ben de hadi dedim, sarki bariz Amerikan
piyasasi icin yapilmis (bakiniz Blur song 2), album nasil acaba? Placebo'nun en buyuk gucu Molko'nun orjinal ve
etkileyici vokali. Tool'un vokalinden beri, duydugum en kendini ayirt eden seslerden biri.
Her ne kadar akliniza kazinacak tekerleme gibi olan "Pure Morning" piyasa icin
yapilmissa da ("a friend in need is a friend indeed, but a friend who bleeds is
better, my friend confesses she passed the test and we will never sever") albumun
piyasa kaygisi yok. Ilk albumdeki hizli ritmler kendini Cure'un slow sarkilari ve
Depeche Mode'un Songs of faith and Devotion atmosferine birakmis. Eger "pictures of
you" ve "in your room" hosunuza giden sarkilarsa dusunmeden Placebo'nun
"Without you I'm nothing" albumunu alin. Ozellikle tavsiye edecegim diger sarkilar, aynen
"Pure Morning" gibi tekrardan guc alan jenerasyon savasi "You don't care
about us" ("It's your age, it's my rage"), sizi saatin tick tock sesleriyle
zamanin nasil yavas gectigini hissettirecek "Without you I'm Nothing" ("I'm
unclean a libertine and everytime you vent your spleen, I seem to lose the power of
speech, you are slipping slowly from my reach, you grow me like an evergreen, you have
never seen me lonely at all"), albumun en guzel ve seksi sarkisi "The
Crawl" ("Your smile would make me sneeze when we were siamese, don't go and lose
your face at some strangers place") ve mistik "My Sweet Prince" (Never
thought I'd have to retire, never thought I'd have to abstain, never thought this could
all backfire, close up the hole in my vein, never thought you'd go and break the
chain"). Ayrica Glam Rock zamaninin Bowie/iggy Pop/Reed donemini irdeleyen yeni film
"Velvet Goldmine" soundtrackinde, hayranlari Michael Stipe'in ozel istegiyle
Placebo bir sarki katkida bulunmus. Peki darc, bunu Sarah'a sayalim, Amos'a hangi kartini oynayacaksin?
|