 |
|
...müzik |
albüm bilgi Sene: 1999 Şarkılar: Testify |
60’ların sonlarından beri Los Angeles, rock müzikte devir açıp kapayan gruplara ev sahipliği etmiş bir şehir olarak kendini gösterdi. Jim Morrison, Stevie Nicks, Don Henley, Axl Rose ve benzerleri son 40 senenin en başarılı örneklerinden bir kısmı. 90’lı yıllara geldiğimizde rock müzik çok önemli bir yön değişimi yaşadı Amerika’da. Londra’dan farkı olmayan soğuk ve kasvetli iklime sahip Seattle, Nirvana, Pearl Jam, Soundgarden derken LA’in tahtını elinden aldı. 90’larda LA artık devir açan gruplara ev sahipliği etmektense, Marilyn Manson, Hole gibi baska şehirlerin gruplarının malikanelerinin adresi olmaktan ileri gidemedi. Los Angeles’in son 10 senedir çıkardığı en kaliteli rock grubu gözüyle bakılan Rage ile ilk kez 1992 albümleri ve 90’larin kesinlikle en gaz şarkılarından biri "Killing in the name" ile tanıştık (Fuck you I won’t do what you tell me). Chuck D ve Bob Marley ekolünden gelen Zack De La Rocha ve bir DJ gibi gitarını kullanan Harvard mezunu Tom Morello’nun çoğu zaman komunist, her zaman anarşist grubu, bu albümle underground belli bir kesime hitab etse de, başlarda ne satış açısından ne de müzik listesi açısından büyük ses getirmediği için çoğu kritik tarafından göz ardı edildi. Bu kritiklerin göz önüne almadığı nokta, 1996 yılında Rage ikinci albümleri (ki Billboard’a bir numaradan girip herkesi şok etmişti) "Evil Empire" çıkmadan önce ilk albümleri hala Billboard 200 listesinde dimdik ayakta duruyordu. Kısaca Rage daha en baştan "biz buradayız, biz kalıcıyız" mesajını anlayana verdi. Evil Empire ile anti-Amerikan mesajını daha da sertleştiren Rage, Bulls on Parade, People of the Sun ile büyük ses getirmişti. Buna rağmen Rage’in elinde hiçbir zaman vermek istedikleri mesajı büyük kitlelere ulaştıracak kalitede bir albüm olmadı. Taa ki 1999 yılına kadar. Şimdi 1999 yılında Rage hem ideolojisinde her zamankinden daha sert hem de müziği daha kolay alışılır. Birçokları müziklerine piyasa diyecekse de, Rage, anlatımı ve ideolijisi en zehir albümü Battle of Los Angeles ile geri dondü. Öncelikle yeni turnelerinde ekledikleri yeni aktivite Amerikan bayrağı yakmak. Kritiklerin ortak tepkisi "herkes bayrak yakar ama Rage yakınca insan gaza geliyor" demek oldu. Gerçekten de konserde görme şansına eriştiğim Rage, özellikle Zack’in zehir gibi vokali ve enerjisi yüzünden ölü adamı yerinden kaldıracak bir gaz veriyor insana, ki ben örneğini başka hiçbir konserde yaşamadım. Rage şu anda Amerikanın en tehlikeli grubu, çünkü verdikleri mesaj ve imajlarında dalgaya alınacak tek unsur yok. Amerikanın en önemli iki müzik dergisinin de (Rolling Stone ve Spin) ortak kanaati, bu albümle beraber "90’ların en iyi rock gitaristi" tartışmasının son bulduğu. Rolling Stone’a album çıktığı gün "Mightiest band in Rock" damgasıyla kapaktan giren bir grup şu anda Rage. Gerçekten de bu albümü dinlediğinizde içinizden duvarlara "Morella is God" yazmak gelecek. Kritiklerin Guerilla Radio’da "harmonika" solosu zannetikleri soloyu Morello MTV’de cikip "Yok biz sadece gitar kullanıyoruz, o solo da böyle atılıyor" diye gösterdiği zaman ben kararımı çoktan vermiştim. Yeni albümlerinin genel teması hep aynı. Şimdiye kadar bekledik, artık elimizde bu güç varken devrimi gerçekleştirmenin zamanı geldi. "It has to start somewhere, it has to start sometime…what better place than here, what better time than now. All hell can’t stop us now!" Daha önceki sert soundun yerine funk/metal diyebileceğimiz yerinizde duramayacagınız yepyeni bir tarz gelmiş. Bir başka ilk, verdikleri mesaja bu kadar önem veren bir grup olarak neden daha önce akıllarına gelmedi bilmiyorum, şarkı sözlerini basmışlar. Göze batan mesajlar: "Who controls the past now controls the future, who controls the present now controls the past, who controls the past now controls the future…who controls the present now?", "My panther, my brother…we are at war until you re free", "Ain’t it funny how the factory doors close, round the time that school doors close, round the time that the doors of the jail cells open up to greet you like a reaper"… Albümün prodüktorü Brendan O"Brien, ki bu isim Pearl Jam ve Stone Temple Pilots dinleyicilerine hic yabancı gelmeyecek, Rage’in mesajının daha büyük kitlelere ulaşması için gerçekten önemli bir etken. Mariah Carey’nin yeni orospu imajı ile çıkardığı albümüyle aynı günde çıkan albüm sanırım bütün müzik piyasası içinde yine de en az piyasa olan albüm olarak kendini gösterecek. Sadece LA’de 1 milyon satışla Amerikan listelerine bir numaradan girmesi beklenen albümün promosyonu icin Rage'in Virgin Megastore’da albüm imzalamaya gelmesi üzerine bütün medyanın Hollywood’un ortasında gerçekleşecek bu olaya, kaos çıkacak trafik duracak diye korkuyla bakmasına karşı Virgin’in sahibi "reklamın iyisi kötüsü olmaz" diyerek az ve öz bir cevap verdi. Aynı hafta piyasaya çikan süperstar rakiplerine rağmen zorlanmadan bir numara olan Rage daha şimdiden mesajını kitlelere ulaştırıyor. Bravo. damage |
