Sene: 1996 Şarkılar: Garden Grove Grup Elemanları: |
Sublime, SUBLIME Son 12 yilda cikan, benim esas aldigim, yazin dinlenecek iki album var. Bunlarin ikisi de elbette eglenmeyi bilen insanlarin oldugu Los Angeles ekolu. Birincisi, APPETITE FOR DESTRUCTION. Axl ve takimi yuksek miktarda uyusturucu ve alkol sonrasinda, arka bahcelerine insanlari toplayip uyuklamaya mi geldik gencler, dagitiyoruz hadi, diye olaya girip sizi sex, drugs and rock n roll ekolunun en iyi albumlerinden biriyle tanistiriyor. Bence AFD ideal araba muzigi yaz icin, ozellikle Istanbul gibi kalabalik yerlerde stres atmak amacli. Esas konumuz ise 1996 model, SUBLIME. Bunda da Brad ve arkadaslari yuksek miktarda uyusturucu ve alkol sonrasi arka bahcelerindeki sezlonglarina yayilip, hadi gencler tingirdatalim ne cikacak bakalim diye olaya girmisler. Ortaya cikan muzik o kadar rahat ve genis Turk isi ki, simdiye kadar ucuncu sinif kopyasi bile yapilamadi bu albumun Turkiyede ben ona sasiriyorum. Eger illa bir isim gerekiyorsa SUBLIME'in tarzina, reggea-ska-hip hop-punk arasi bir sound denilebilir. Yine de MADNESS ve NO DOUBT ile karistirmamak lazim, SUBLIME, bunlarin masum ailenizin grubu tarzindan cok GNR gibi ailenizin "nedir bu" diyecegi gruplardan. O kadar cok uyusturucu referansi var ki albumde, vokalist Brad Nowels'in, album Amerika'da 96 yazinda patladigi sirada, komadan olmesi kimseye supriz olmadi. Ozellikle "What I got", "Santeria" ve de "Doin' time" Amerikada canli muzik calan barlarda ozellikle tatil yerlerinde gruplarin mutlaka repertuarina ekledigi artik mars olmus sarkilar. Album "Garden Grove" ile aciliyor. Brad direk baslamis bahcesini anlatmaya, "A fool don't fuck around with my dog" dedigi zaman muhtemelen birini dislemeye hazir bir kopek havlamasi duyuluyor. Albumdeki ince mizah gercekten takdiri hakediyor, hatta bazi yerlerde gulmemek elde degil. Ikinci sarki "what I got" da, ki ilk buyuk hitleridir, "I don't get angry when my dog runs away, I don't get angry with the bills I have to pay, I don't get angry when my mom smokes pot, hits the bottle and goes back to the rock" dedigi zaman tanrim, bu kadar genis turk misali amerikali varmis demek geliyor icinizden. Albumun en guzel sarkilarindan "Santeria" da, "I don't practice santeria, I got no crystal ball, I had a million dollars but I spent it all" genel Sublime tarzinda kendini hic sikmadan soylenen ve buna ragmen kaniniza giren bir sarki. Albumun elbette ki en buyuk hiti ve tartismasiz hem 96 hem ondan sonra daha iyisi gelmedigi icin butun yazlara imzasini atan "doin' time". Sadece bu olsa albumde butun zamanlarin en iyi yaz albumlerinden biri olmasina yeterli. Sarki ayni bezgin ve ruhsuz vokal ve tonla "Summertime and the living's easy" diye basliyor. Sublime'in aslinda en buyuk varligi bu vokalist Brad, cunku grubun diger herkesten kolayca ayrilmasini sagliyor. Ve sarkilari soylemek hic efor almadigindan aninda dilinize dolaniyor, bir dinleyiste albumun en az yarisi beyninize kazinacak, o kadar guzel ve akici. Bu yaz eger daha once yapmadiysaniz SUBLIME yapin. damage |