 |
- U2 Konseri, 19
Haziran 2005
"What's your problem? What's the hole in your heart.
I need the noise, the applause. You needed the grades. Why are you hear in
Harvard Square? Why do you have to listen to me? What have you given up to
get here? Is success your drug of choice? Or are you driven by another
curiosity? Your potential. The potential of a given situation. Is missing
the moment unacceptable to you? Is wasting inspiration a crime to you? It is
for the musician. If this is where we find our lives rhyme, if this is our
common ground, well, then, I can be inspired as well as humbled to be on
this great campus because that's where I come from -- music."
Bono'nun Harvard somestr acilis konusmasi 2001
Bono, cok farkli bir ligde top oynuyor. Her gecen sene politikaya daha da
atilmasi ile muzigin oldukca arka planda kaldigini dusunsem de, son
turneleri tam bir muzik ziyafeti olarak gecti. Gecesinden 60bin kisiye 2
gece hem de Londra'da 32 derece gibi rekor bir sicakta gumbur gumbur sagir
eden bir konser yasattilar. U2'nun konserlerini 1997'de POP MART'I Kansas'da
gordugumden beri fanatik derecesinde takip ediyorum. Vertigo turnesi eski
gunlerine donus turnesi. 10bin kisilik konser salonlarindan tekrar
arena'lara o ortama donus turneleri. Bono icin onemli bunlar, tur
kitapciginda "hit cikarmak sizin icin onemli mi?" sorusuna net bir sekilde
"Mutlaka. Insanlar geri dondugunu anlamali" diyecek kadar kendinden emin bir
o kadar da piyasa.
U2'nun piyasa kaygisi How to dismantle an atomic bomb'da artik doruga cikti
ki, U2 formulunun sonuna kadar somuruldugu bir album cikardilar. Ancak Bono
bu sefer her zamankinden daha politik. Konser sirasinda surekli Afrika, G8,
Live 8, Bob Geldof adi gecen isimler oldu. Ozellikle medeniyetler
catismasina gonderme yaptigi gozu baglanarak idam edilen Irak'taki
rehinelere gondermeler, Burma'daki politik mahkumlara gondermeler, neden
farkli dinler bir arada yasayamasin ki sloganlari konsere hakimdi.
19 Haziran'in babalar gunu olmasi elbette konseri ve "Sometimes you can't
make it on your own" sarkisini da daha anlamli yapti. Konser ortami stadyum
konserlerinde olmasi gerektigi gibiydi, Vertigo ile giren, Vertigo ile cikan
bir konserin seyircisi de "oooooo" diye bagira bagira oldu. Terleten bir
konserdi, ancak hava 32 derece olmasa da terletirdi, enerji akimi korkunctu.
Sahne duzeni oldukca Elevation turnesini andiriyor, sadece bunu daha buyuk
dusunmusler. Size hilal seklinde uzanan podyumlarin uzerinde surekli halka
yakinlasma cabasi var. Eski turnelerine gondermeler, ozellikle Zoo TV'nin
ekranlarda flaslayan kelime oyunlari konserin sonlarinda ortaya cikiyor.
1980'lerdeki kataloglari agirlikli, hatta o kadar ki, Achtung Baby'den sonra
sanki Zooropa ya da POP hic yapilmamis gibi o iki albumu tamamen atliyorlar.
Benim icin en etkileyici kismi, benim en sevdigim "Who's gonna ride your
wild horses" sarkisini soylemeleri oldu acikcasi, bu turnede ilk bu konserde
soylemisler. Kisaca oldukca basarili, tamamen yumruk havada, full adrenalin
bir turne, hangi ayagini yakalarsaniz ona gidin derim.
Konser sarki listesi:
'Vertigo' 'All Because Of You' 'The Electric Co.' 'Elevation' 'New Year's
Day' 'Beautiful Day' 'I Still Haven't Found What I'm Looking For' 'Who's
Gonna Ride Your Wild Horses' 'City Of Blinding Lights' 'Miracle Drug'
'Sometimes You Can't Make It On Your Own' 'Love And Peace Or Else' 'Sunday
Bloody Sunday' 'Bullet The Blue Sky' 'Running To Stand Still/Walk On' 'Pride
(In The Name Of Love)' 'Where The Streets Have No Name' 'One'
Encore I:
'Zoo Station' 'The Fly' 'With Or Without You'
Encore II:
'Yahweh' 'Vertigo'
- damage
- 20/06/2005
|
