...müzik

 

Albüm Sene: Belirsiz/ Özmüziksan A.Ş.

 

Şarkılar:

 

1/ Ömür Kervanı

2/ Bulamadım

3/ Sunam

4/ Güzelliğin

5/ Dostun Bahçesi

6/ Gerçek Aşık

7/ Gönül

8/ Dumlupınar Şehitleri

9/ Ömrüm Ömrüm

10/ Derdimi Dökersem

 

Ömür Kervanı, Aşık Veysel

 

Yıl 1894 hesapça.. Sivas’a bağlı Sarkışla ilçesinin Sivrialan köyünde anası Gülizar, bir yaz günü Aypınar merasına koyun sağmaya gider iken yol üzerinde doğurmuş Veysel’i. Göbek bağını da kendi kesmiş. Bu konu hakkında yazılan o kadar çok yazı var ki herhalde büyük ustanın doğumu ancak bu şekilde özetlenirdi. Veysel 7 yaşında geçirdiği çiçek hastalığından dolayı önce sağ gözü görmemeye daha sonra diğer gözü tamamen bir kaza sonucu kör olmuştur. Babası Veysel’in deyişi ile “Ahmet Emmi” halk ozanlarının şiirlerini Veysel’e ezberleterek geçirmiştir uzun bir zamanını (ki evlerine sık sık halk ozanları uğramaktadır bu dönemde..), ve ilk derslerini almasını sağlayan da babası Ahmet Emmi’dir. Veysel’in ilk hocası Çamşıh’lı Ali Ağa’dır. Bu ayrıntı önemlidir: sanılanın aksine babası Veysel’i oyalamak için değil, onun bu konuda yetişmesi için çaba sarfetmiştir, ki Veysel’in birçok konuda görenlerden daha çok görmesinin altında derin bir Anadolu kültürü ve folklorü yatmaktadır.

 

İlk evirildiğinde 25’de idi Veysel, ve hemen ardından annesi ile babasını kaybetti. Bununla birlikte eşinden olan ikinci çocuğu anne memesinden dolayı boğularak ölmüş, eşi daha sonra başka bir erkekle kaçmıştır. Bu son kaçışla birlikte ilk çocuğunun da ölmesi üzerine Veysel daha da içine kapanır. 1933 yılına kadar Veysel hep başka ozanların şiirlerini söyler. Veysel’in çekingenliğini ve utangaçlığını kıran ünlü şair Ahmet Kutsi Tecer olmuştur.

 

1933 yılının başka bir önemi daha vardır Veysel’in hayatında. Bu yıldan sonra Anadolu’yu yürüyerek dolaşmaya başlar. Anneannemden dinlediğim ilginç bir hikaye vardır. Konya’da o zamanlar bir köy ağasının kızı olan anneannem bir adamın bir köpek ile konuşa konuşa geldiğini görüp onu izlemeye başlamış.. “Dede nereye varmak istersin böyle?” diye sorduğunda “Bilmem köpek deyeverdi yolu, gittim dere, tepe” cevap veren bu kişi bir ekmek bir de su istemiş ve oturup köpeği ile bölüşmüş azığını. Daha sonra köye davet edilince bir kenara çekilip “boğma” rakısını alarak çalmaya başlamış. 3 gün kalmış köyde. Daha sonraları isminin Aşık Veysel olduğu bilinmiş….

 

Veysel ozanlığının dışında belki de daha az bilinen önemli bir özelliği daha vardır. Köyünde ve çevresinde o zamana kadar bir tek meyve ağacı yetiştirilememesine rağmen Sivrialan’da ilk meyve bahçesini o yetiştirmiştir. Ve diğer bir katkısı da Köy Enstitüleri’nde öğretmenlik yaptığı senelerdir.

 

Albümün şarkıları hakkında fazla bir yorum yapmak yerine alındığında dinlenerek, insanın kendi hakkında yorum yapması bu yazıyı yazanın tercihidir.. Unutulmamalı ki Veysel sadece kalbi ile çalan bir ozandı.

 

Özellikle Köy Enstitüleri’nin kapanışının yıldönümünde, bu büyük öğretmenin eksikliği müziğimizde daha da fazla hissedilir hale geldi. O ve onun gibi birçok ozanın ders verdiği bu kurumların kapanması neden genç kuşakların bu kadar kendi kültürlerine uzak kaldığının sevimsiz bir ispatıdır.

 

Aşık Veysel her yönüyle Anadolu kültürünün ve ozanlığın en önemli yansıtıcılarından biri olmuş ve olmaya devam edecektir. Bir Blues dinleyicisi olarak kendisini çok geç keşfetmiş olmaktan her zaman utanç duydum ama umarım bu yazıyla birkaç dinleyici kazandırmam bir çeşit özrüm olur.

 

21 Mart ’73 Veysel ayrıldı… Belki de dedikleri gibi: “Asıl görmeyen biz görenleriz” Herhangi bir Aşık Veysel albümü aldığınızda aynı bu albümdeki tatları duyacağınıza eminim..

 

Onu bir şiiri ile anmak herhalde en yakışanı olacaktır bizlere:

 

“Dostlar Beni Hatırlasın”

 

“Ben giderim adım kalır

Dostlar beni hatırlasın

Düğün olur bayram gelir

Dostlar beni hatırlasın

 

Can kafeste durmaz uçar

Dünya bir han konan göçer

Ay dolanır yıllar geçer

Dostlar beni hatırlasın

 

Can bedenden ayrılacak

Tütmez baca yanmaz ocak

Selam olsun kucak kucak

Dostlar beni hatırlasın

 

Ne gelsemdi ne giderdim

Günden güne arttı derdim

Garip kalır yerim yurdum

Dostlar beni hatırlasın

 

Açar solar türlü çiçek

Kimler gülmüş kim gülecek

Murad yalan ölüm gerçek

Dostlar beni hatırlasın

 

Gün ikindi akşam oldu

Gör ki başa neler geldi

Veysel gider adı kalır

Dostlar beni hatırlasın”

 

Hatırlayacak… Saygıyla Usta….

 

Dip Not: Konu hakkında daha detaylı bilgi, albüm bulmakta ya da tüm şiirlerini bulmak için gerekli yönlerdirme konusunda yardımcı olabilirim..

           T.C. dışında yaşayanlar Veysel’in albümünü aynı kolaylıkla bulabilirler: Birçok albümü özellikle Fransa ve A.B.D.’de yayınlandı.

yed

19/04/2000