- Ergun Evren
Si-hi-ya
Hicbiriniz bilmeyecek Sihiya'yi
Ogrenemeyecekler de
Kiminiz bir sehir ismi
Ya da memleket sanacak kiminiz
Ve atlaslari acip okyanuslarca arayacak
Hint'i, Cin'i, Macin'i,
Tarihleri paralayacaksiniz
Bulamayacaksiniz.
Sonra kiz ismi sanacak insanlar
Sevdiklerinin, bildiklerinin adlarini arastiracaklar
Belki de komsu kizlari birbirlerine
Supheyle bakacaklar
Dost dusman insanlar omurlerince
Sihiya'yi arayacaklar
Ben de Sihiya'yi ariyorum oysa
Biliyorum O bilinmezligince guzel
Manali, bulunmazligindan yana
Belki heryerden, herkesten uzak
Belki, taniriz sesini duysak
Si-hi-ya: Kirlenmemis isim
Si-hi-ya: Duyulmamis ulke
Si-hi-ya: Bilinmeyen, ulasilmayan
Bir yer. Bir isim...
Si-hi-ya: Baharla gelen her mevsim
Onu Ispanya gecelerinin sarhoslugunda
Hint sarkilarinin korkunclugunda
Belki Cin seddinin gerisinde duyuyorum
Oylesine derin bilinmezligi
Ki uzak oldugu kadar yakinda; biliyorum.
Si-hi-ya: Buyuk tarihler kadar eski
Yasanmamis asklar kadar sonsuz
Si-hi-ya: Ak sacli bebek
Si-hi-ya: Sangtundan gorunen melek
Dudak degmemis bir sarki dusun
Bir cicek. Hic acmamis omur boyunca
Ya da yuzyillar once yasamis
Bir kavmin baskentini gorursun
Ve yuzyillar sonra belki
Bu siirde Sihiya'yi bulursun.
Si-hi-ya: Sonsuzluk tanricasi
Si-hi-ya: Bilinmezlik turkusunde
Yuzyillar once Cin'deydi belki
Si-hi-ya: Venus'den guzel Venus guzelliginde
(*butun siirler 1950-1954)
1953-Mersin
|
