 |
|
...sinema |
|
İçindeki
Yabancı / The Brave One Erica kurtulmasına kurtulur ama artık filmdeki deyimiyle “artık bir başkası olmuştur”. O çok sevdiği şehir, düşmanı haline gelir. Huzursuz, evinden dışarı çıkamaz halde bol bol sigara içip hap alırken ve kontrolü kaybetmeye yakınken sonunda bir gün cesaretini toplayıp ürkek halde de olsa kendini sokağa atar. Bu arada filmin geçtiği şehrin New York olması tesadüf olmasa gerek: Erica’daki korku ve huzursuzluk 2001’de şehrin üzerine çöken kara bulutları andırıyor. Bu noktaya kadar sıradan gibi gelse de, The Brave One Jodie Foster’in karakterinin hakkını vermesiyle zevkle izleniyor. Bu aşamadan sonra olaylar birbirini kovalıyor; polisin soruşturma sürecindeki yavaşlığı ve biraz da ilgisizliği dolayısıyla Erica patlama noktasına geliyor. Ürkekliğini karaborsadan aldığı otomatik tabancayla karşısına çıkan “kötüleri” öldürmekle bastırmaya, intikamını bu yolla almaya çalışıyor. Bir çok benzer konuyu ele alan film gibi The Brave One da bu yaklaşımların ne kadar etik olduğu konusunda düşünmemize ön ayak olarak iyi ve kötü kavramlarının pratikte neye karşılık geldiğini sorgulamamızı sağlıyor. Tabii Erica'nın film boyunca bunları sorgulamaktan çok tepkisel davrandığını görüyoruz. Filmi görenler Erica'yı (konunun çok fazla işlenmiş olması dolayısıyla) doğal olarak pek çok farklı film karakterine benzetiyor. Benim aklıma ilk gelen Falling Down (1993)'daki D-Fens karakteriyle Michael Douglas oldu: Sıkıntılı ve huzursuz hallerin bir adamı nasıl bazuka kullanmaya ittiğinin güzel bir örneği. Ve son olarak filmin adının neden The Brave One olduğunun cevabını Jodie Foster’ın kendisinden alalım: “Gerçekten güzel bir soru! … Tek söyleyeceğim, adı kötü olan pek çok iyi filmin olduğu.”
|
